„Ahmet" riski: Tek bir kıdemli teknisyen makine X'in „nasıl gerçekten çalıştığını" biliyorsa, işiniz 1 emekliliğe, 1 hastalık iznine veya 1 istifaya uzakta krizdedir.
Maliyet görünmezdir, görünene kadar: Aşiret bilgisi yüksek bir fabrika harika görünür, veteran ayrıldığı güne kadar. O zaman MTTR ikiye katlanır, OEE %10 düşer, yeni teknisyenler eğitilemez.
„Dokümantasyon" değil, „dijital standart iş": Sunucudaki Word dosyası değil. Dijital görsel SOP'ler, doğru prosedürün video klipleri, makinedeki QR kodlar, doğrudan ilgili talimata götürür.
Computer Vision tanık olarak: Fabrico CV sadece arızayı kaydetmez, veteranın onu nasıl tamir ettiğini de kaydeder. Bu video sonraki neslin eğitim materyali olur.
Her fabrikanın bir „Ahmet"i vardır. Kompresör #3'ün flush başladığı anda belirli bir klik sesi çıkardığını, testere #5'in 23 mm üstünde titremeden kesemediğini, temizleme prosedürünün 6. adımında dokümanda yazan 60 değil 90 saniye beklemek gerektiğini bilen veteran.
Ahmet paha biçilemez. Ve sorun da bu. Paha biçilemez insanlara dayanan iş kırılgandır.
1. Ahmet emekli olur. 2 ay sonra aynı makine 5 kez arızalanır. Ahmet'in yaptığı „özel şeyi" kimse hatırlamaz.
2. Ahmet 3 hafta hasta. Gece vardiyası onun makinesini bakamaz. Üretim %30 düşer.
3. Ahmet rakibe geçer. Sadece veteranı kaybetmezsiniz, 15 yıllık iç bilgiyi kaybedersiniz, şimdi size karşı çalışıyor.
„Paylaşılan klasörde SOP'lerimiz var", fabrikaların %80'i böyle yanıt verir. Gerçek:
Ahmet sonsuza dek burada olmayacak. Bilgisinin 2030'da nerede olacağına karar verin. CMMS'inizde, yoksa onunla emekli olacak kafasında.
Login
Blog
