Z udziałem Marii Topchiyskiej, dyrektor ds. cyfryzacji w Schneider Electric, i Blagovesty Pugyovej, dyrektor generalnej Fabrico CMMS
W niedawnej rozmowie między współzałożycielką i dyrektor generalną Fabrico CMMS Blagovestą Pugyovą a globalną dyrektor ds. cyfrowych w Schneider Electric Marią Topchiyską, dyskusja koncentrowała się na przejściu od Przemysłu 4.0 do Przemysłu 5.0.
Rozmowa ujawniła nie tylko zmianę technologii, ale i transformację sposobu myślenia, w której w centrum innowacji znalazł się człowiek, a nie maszyny.
W artykule tym przedstawiono najważniejsze wnioski, którymi się podzielono, wraz z kontekstem ze świata rzeczywistego, od liderów aktywnie kształtujących cyfrową przyszłość produkcji.
Maria Topczyjska rozpoczęła od zestawienia nacisku Przemysłu 4.0 na integrację systemów i automatyzację z rozwijającym się kierunkiem Przemysłu 5.0.
„Przemysł 4.0 był napędzany przez maszyny. Przemysł 5.0 ponownie włącza człowieka do obiegu”.
Zamiast dążyć do całkowitej automatyzacji, Przemysł 5.0 integruje wiedzę specjalistyczną człowieka z inteligencją maszyn. Obejmuje to współpracę ze sztuczną inteligencją, wykorzystanie robotów współpracujących (cobotów) oraz projektowanie narzędzi cyfrowych, które wspierają, a nie zastępują ludzi.
Rozmowa dotyczyła różnic w gotowości cyfrowej w poszczególnych regionach.
Europa ma mocną strukturę i przestrzeganie przepisów, ale jej wdrażanie jest często powolne.
Azja i Ameryka Północna rozwijają się szybciej, wcześnie eksperymentując i dostosowując się.
Europa Wschodnia, a szczególnie Bułgaria, została uznana za kraj zwinny i cechujący się wyjątkową umiejętnością równoważenia struktury i szybkości.
„Bułgaria ma przewagę konkurencyjną — łączymy kompetencje z szybkością”.
Dzięki tej elastyczności producenci z Europy Wschodniej mogą stać się skutecznym poligonem doświadczalnym dla nowych narzędzi i systemów.
Głównym tematem dyskusji było znaczenie wysokiej jakości danych w czasie rzeczywistym w inteligentnej produkcji.
„Dane nie służą do raportowania. Służą do podejmowania decyzji”.
Obaj prelegenci zauważyli, że wiele działań z zakresu konserwacji predykcyjnej kończy się niepowodzeniem – nie z powodu słabych algorytmów, ale z powodu niewiarygodnych lub rozproszonych danych. Bez solidnego fundamentu w postaci danych, narzędzia predykcyjne nie mogą przynieść wartości. Na przykład, Fabrico zaczynało jako narzędzie predykcyjnej sztucznej inteligencji, ale szybko przekształciło się w platformę CMMS, aby najpierw stworzyć niezawodne struktury danych.
Zamiast odgórnego zarządzania zmianą, zarówno Maria, jak i Blagovesta podkreślały potrzebę zaangażowania techników i operatorów od samego początku. Sukces zależy od użyteczności, dostępności i projektowania uwzględniającego kontekst.
„Odpowiedzialności nie uczy się w szkole. Wpaja się ją w narzędzia i kulturę”.
Transformacja cyfrowa jest tak silna, jak tempo jej wdrażania. Gdy technicy uznają narzędzia za intuicyjne i pomocne, może rozpocząć się prawdziwa zmiana operacyjna.
Ważnym przesłaniem, które przewijało się przez całą dyskusję, była konieczność skupienia się na podstawach przed zastosowaniem zaawansowanej technologii.
„Nie digitalizuj odpadów. Najpierw napraw proces, a potem skaluj go za pomocą technologii”.
Kluczowe wskaźniki, takie jak OEE (Ogólna Efektywność Sprzętu), należy monitorować i ulepszać przed wdrożeniem automatyki lub sztucznej inteligencji. Właściwy fundament redukuje złożoność i zwiększa wpływ.
W odcinku zaprezentowano namacalne przykłady, w jaki sposób sztuczna inteligencja usprawnia działanie fabryk:
Systemy sugestii łączące informacje wprowadzane przez operatora z zaleceniami sztucznej inteligencji.
Narzędzia GenAI dla techników, które generują dynamiczne przewodniki konserwacyjne.
Piloci sterowani sztuczną inteligencją szkolą się na podstawie historycznych rejestrów konserwacji i danych maszynowych.
„Nie potrzebujesz 100% automatyzacji. Potrzebujesz odpowiednich narzędzi do rozwiązywania rzeczywistych problemów”.
Firma Fabrico już integruje sztuczną inteligencję, aby zapewnić technikom w terenie wskazówki uwzględniające kontekst, co skraca przestoje i zwiększa dokładność reakcji.
Dyskusję zakończono omówieniem przyszłościowej perspektywy dotyczącej talentów w sektorze produkcyjnym.
„Klikanie w oferty pracy zniknie. Myślenie o ofertach pracy nie.”
Ciekawość, empatia, myślenie krytyczne i komunikacja zostały wymienione jako kluczowe umiejętności przyszłego pokolenia pracowników przemysłowych. Transformacja cyfrowa nie wyeliminuje ludzi – wzmocni tych, którzy potrafią się adaptować i myśleć krytycznie w środowisku cyfrowym.
Inteligentna produkcja nie polega na eliminowaniu ludzi z procesu, lecz na zwiększaniu ich zdolności do działania, adaptacji i innowacji. Przemysł 5.0 na nowo definiuje, jak powinny wyglądać nowoczesne fabryki: połączone, responsywne i stawiające człowieka na pierwszym miejscu.
„Inteligentne fabryki nie są definiowane przez maszyny. Są definiowane przez to, jak ludzie i technologia uczą się od siebie nawzajem”.
Jak pokazała ta rozmowa, znacząca transformacja nie jest wyłącznie efektem zaawansowanych narzędzi, ale także sposobu myślenia, z jakim są one wprowadzane i przyjmowane.
Login
Blog
