Większość nabywców oprogramowania OEE skupia się przy przygotowywaniu uzasadnienia biznesowego na rocznej subskrypcji lub opłacie za maszynę. To błąd. Dla producentów wdrażających oprogramowanie OEE po raz pierwszy koszty wdrożenia — w tym sprzęt, konfiguracja łączności, migracja danych, szkolenia i zarządzanie zmianą — zwykle są równe kosztowi oprogramowania w pierwszym roku lub go przewyższają. Niedoszacowanie kosztów wdrożenia jest jedną z najczęstszych przyczyn przekraczania budżetu projektów OEE i niewywiązywania się z oczekiwanych terminów.
Składnikami kosztów wdrożenia, o których dostawcy są najmniej otwarci w procesie sprzedaży, są: zasób IT wymagany wewnętrznie do skonfigurowania łączności sieciowej i reguł bezpieczeństwa dla platformy OEE, czas potrzebny na oczyszczenie i przygotowanie historycznych danych produkcyjnych do importu, wysiłek związany z zarządzaniem zmianą potrzebny, aby operatorzy rzeczywiście prawidłowo korzystali z systemu, oraz bieżące koszty utrzymania taksonomii kodów przyczyn i grafików zmian w miarę rozwoju działalności.
Najskuteczniejszym sposobem kontrolowania kosztów wdrożenia OEE jest wybór platformy zaprojektowanej do szybkiego wdrażania w trybie samoobsługowym. Dostawcy oferujący gotowe konektory do sterowników PLC, infrastrukturę hostowaną w chmurze oraz ustrukturyzowane programy samoobsługowego wdrożenia znacząco zmniejszają zapotrzebowanie na zasoby IT w porównaniu z platformami wymagającymi niestandardowych prac integracyjnych. Poproś dostawców w trakcie procesu oceny o podanie średniego czasu do uzyskania danych na żywo oraz średniego kosztu wdrożenia jako procentu opłaty licencyjnej za pierwszy rok — odpowiedzi będą się znacznie różnić w zależności od dostawcy.
Po stronie wewnętrznej najważniejszym narzędziem kontroli kosztów jest ograniczanie narastania zakresu projektu (scope creep). Wdrożenia OEE, które zaczynają się od jasnego, ograniczonego pilotażu obejmującego 5–10 maszyn i rozszerzają się systematycznie, konsekwentnie osiągają lepsze wyniki niż te, które próbują wprowadzić rozwiązanie w całym zakładzie od pierwszego dnia. Udany pilotaż buduje wewnętrzną wiedzę ekspercką, dostarcza wczesnych dowodów zwrotu z inwestycji (ROI) uzasadniających rozszerzenie oraz pozwala zespołowi dopracować taksonomie kodów przyczyn i przepływy pracy, zanim zostaną one wdrożone w całym zakładzie.