Najważniejsze wnioski
Krótka odpowiedź: Części zamienne i materiały eksploatacyjne to dwa różne typy zapasów utrzymania ruchu, a różnica polega na sposobie ich użycia.
Części zamienne to elementy trzymane, aby zastąpić uszkodzone lub zużyte elementy, łożysko, silnik, płytka elektroniczna, czujnik, uszczelka, używane okresowo i często w sposób nieprzewidywalny, gdy coś się zepsuje lub nadejdzie termin wymiany.
Materiały eksploatacyjne to przedmioty zużywane rutynowo w normalnej pracy, smary, filtry, elementy złączne, środki czystości, rękawice, drut spawalniczy, płyn chłodzący, używane ciągle i w sposób przewidywalny. Popyt na części zamienne jest skokowy i trudny do prognozowania; popyt na materiały eksploatacyjne jest stały. Wymagają różnych strategii magazynowania.
Dla informacji o tym, jak różni się ich popyt, zobacz popyt zależny kontra niezależny.
Części zamienne to elementy przechowywane w zapasach w celu zastąpienia elementów, które ulegają awarii, zużywają się lub wymagają zaplanowanej wymiany, łożysko, silnik, płytka obwodu, czujnik, uszczelka.
Ich cechą wyróżniającą jest okresowe, często nieprzewidywalne użycie: część stoi na półce, aż wystąpi konkretna awaria lub potrzeba wymiany, która może zdarzyć się rzadko i w trudno przewidywalnym czasie.
To sprawia, że popyt na części zamienne jest skokowy i trudny do prognozowania, możesz użyć danej części raz na rok, trzy razy w następnym miesiącu albo wcale przez dwa lata.
Powodem, dla którego trzymasz część zapasową pomimo nieprzewidywalnego popytu, jest ryzyko: jeśli część się zepsuje, a nie masz jej na stanie, urządzenie pozostaje wyłączone do jej dostawy, co dla krytycznego aktywa jest ogromnie kosztowne.
Części zamienne to zapasy zabezpieczające, utrzymywane przeciwko konsekwencjom awarii, których nie potrafisz dokładnie przewidzieć.
Materiały eksploatacyjne to przedmioty, które zużywają się rutynowo jako normalna część pracy, smary, filtry, środki czystości, rękawice, elementy złączne, drut spawalniczy, płyn chłodzący.
Ich cechą wyróżniającą jest ciągłe, przewidywalne zużycie: są konsumowane równomiernie w trakcie pracy, w tempie, które można stosunkowo dobrze prognozować na podstawie historii zużycia.
Ponieważ popyt jest stały i przewidywalny, materiały eksploatacyjne można zarządzać za pomocą prostego logiki uzupełniania zapasów, punktów zamówienia i ekonomicznych wielkości zamówienia, podobnie jak inne towary o przewidywalnym popycie.
Profil ryzyka różni się od części zamiennych: brak materiału eksploatacyjnego zwykle jest zdarzeniem możliwym do przewidzenia i zaplanowania, a nie nagłym kryzysem, ponieważ równomierne zużycie daje ostrzeżenie.
Materiały eksploatacyjne to zapasy robocze, uzupełniane w odpowiedzi na stałe, przewidywalne zużycie, a nie trzymane jako zabezpieczenie przed nieprzewidywalnymi awariami.
Czyste rozróżnienie to natura użycia, a co za tym idzie popytu: części zamienne to zapasy zabezpieczające przed okresowymi, nieprzewidywalnymi awariami, podczas gdy materiały eksploatacyjne to zapasy robocze na potrzeby stałego, przewidywalnego zużycia.
Ta różnica w wzorcach popytu wymusza zupełnie odmienne podejścia do zarządzania.
Części zamienne, ze skokowym i nieprzewidywalnym popytem, nie mogą być zarządzane prostymi punktami zamówienia opartymi na średnim zużyciu, magazynuje się je na podstawie krytyczności sprzętu, który chronią, i konsekwencji braku zapasu, często trzymając część, której używa się rzadko, ponieważ jej brak byłby katastrofalny.
Materiały eksploatacyjne, o stałym i przewidywalnym popycie, są zarządzane za pomocą standardowego uzupełniania: punkty zamówienia, zapas bezpieczeństwa i wielkości zamówień dostosowane do przewidywalnej stopy zużycia.
Traktowanie ich tak samo to częsty błąd: zastosowanie prostej logiki uzupełniania do krytycznej, rzadko używanej części prowadzi albo do nadmiernych zapasów, albo, co gorsza, do braku tej części.
Magazyn konserwacyjny zakładu zawiera oba typy zapasów. Rozważ krytyczny, niestandardowy silnik o długim czasie dostawy, używany w jednej kluczowej maszynie: to część zamienna.
Mogłaby ulec awarii raz na kilka lat, więc logika zamawiania oparta na zużyciu powiedziałaby, żeby nie trzymać zapasu, ale maszyna jest krytyczna, a sprowadzenie silnika zajmuje tygodnie, więc brak zapasu oznacza tygodnie przestojów.
Zakład trzyma jeden egzemplarz jako zabezpieczenie, uzasadniony krytycznością i konsekwencjami, a nie tempem zużycia. Teraz rozważ smar, którego ta sama maszyna używa: to materiał eksploatacyjny, zużywany równomiernie co tydzień w przewidywalnym tempie.
Zakład zarządza nim za pomocą prostego punktu zamówienia: gdy zapas spadnie do określonego poziomu, zamawia standardową ilość, ponieważ stały popyt sprawia, że taka logika działa doskonale.
Ta sama maszyna, dwa pozycje magazynowe, dwa zupełnie różne racjonalne sposoby magazynowania: krytyczność i konsekwencje dla części zamiennej, uzupełnianie dla materiału eksploatacyjnego.
Oba typy wymagają podejść odpowiadających ich naturze.
Dla części zamiennych magazynuj w oparciu o krytyczność i ryzyko: oceń konsekwencje braku zapasu (jak krytyczne jest urządzenie, jaki jest czas realizacji zamówienia, jak katastrofalne są przestoje) i utrzymuj zapasy odpowiednio, akceptując, że będziesz trzymać niektóre części rzadko używane, ponieważ ich brak byłby druzgocący, tutaj przydatna jest analiza krytyczności i nawet klasyfikacja ABC-XYZ części zamiennych.
Dla materiałów eksploatacyjnych stosuj standardowe uzupełnianie: prognozuj stałe zużycie, ustal punkty zamówienia i wielkości zamówień oraz pozwól rutynowej logice utrzymywać zapasy.
Dyscyplina polega na prawidłowej klasyfikacji każdego przedmiotu utrzymania ruchu: czy jego popyt jest okresowy i krytyczny (część zamienna), czy stały i przewidywalny (materiał eksploatacyjny)? Ponieważ właściwe podejście do zarządzania wynika bezpośrednio z tej klasyfikacji, zastosowanie niewłaściwego wiąże się albo z zamrożeniem kapitału w niepotrzebnych zapasach, albo z narażeniem się na kosztowny brak.
Zarządzanie częściami zamiennymi i materiałami eksploatacyjnymi bezpośrednio wpływa na czynnik dostępności w OEE przez czas naprawy na awarię.
Kiedy część ulega awarii, posiadanie właściwej części zamiennej oznacza szybką naprawę (niski MTTR) i szybki powrót do pracy; jej brak powoduje, że urządzenie pozostaje wyłączone przez czas dostawy części, czyli brak zapasu zamienia krótką naprawę w długą przerwę.
To jest dźwignia konserwowalności w dyskusji o niezawodności kontra konserwowalności: dostępność części zamiennych jest jednym z największych czynników determinujących MTTR.
Materiały eksploatacyjne też mają znaczenie, brak rutynowego filtra lub smaru może zatrzymać prace konserwacyjne lub zmusić maszynę do pracy w stanie obniżonej wydajności.
Magazynowanie właściwych części zamiennych dla krytycznego sprzętu to jeden z najprostszych, choć nieefektownych, sposobów ochrony dostępności mierzonej przez OEE.
Fabrico łączy strategię części zamiennych z dostępnością, którą one chronią.
Jego dane o przestojach i awariach pokazują, które aktywa i tryby awarii faktycznie powodują największe straty OEE, dokładnie informacje potrzebne, by zdecydować, które krytyczne części warto trzymać, opierając krytyczność części na rzeczywistych konsekwencjach, a nie na domysłach.
Pokazując, gdzie braki zapasów wydłużają czasy napraw (MTTR) i obniżają dostępność, wskazuje, gdzie posiadanie właściwej części zamiennej przyniosłoby największy zwrot. Zarezerwuj demo, aby dopasować części zamienne do strat, które mają znaczenie.
Części zamienne to elementy trzymane, aby zastąpić uszkodzone lub zużyte elementy, używane okresowo i często nieprzewidywalnie. Materiały eksploatacyjne to przedmioty zużywane rutynowo w normalnej pracy, używane ciągle i przewidywalnie. Popyt na części zamienne jest skokowy i trudny do prognozowania; popyt na materiały eksploatacyjne jest stały.
Według krytyczności i ryzyka, nie tempa zużycia. Oceń konsekwencje braku zapasu: jak krytyczne jest urządzenie, jaki jest czas realizacji zamówienia, jak kosztowne są przestoje, i utrzymuj części zamienne odpowiednio. Możesz trzymać rzadko używane, ale krytyczne części, ponieważ ich brak byłby druzgocący.
Materiały eksploatacyjne mają stały, przewidywalny popyt, więc zarządza się nimi za pomocą standardowej logiki uzupełniania: punkty zamówienia, zapas bezpieczeństwa i ekonomiczne wielkości zamówienia dostosowane do prognozowanego tempa zużycia, podobnie jak inne pozycje o przewidywalnym popycie.
Ponieważ krytyczne części zamienne często są rzadko używane, więc logika zamawiania oparta na zużyciu powiedziałaby, żeby nie trzymać zapasu, a brak krytycznej części o długim czasie realizacji oznacza przedłużone przestoje. Części zamienne trzeba magazynować według krytyczności i konsekwencji, akceptując, że niektóre uzasadniają trzymanie mimo niskiego zużycia.
Poprzez czas naprawy. Posiadanie właściwej części zamiennej oznacza szybką naprawę i szybkie przywrócenie dostępności (niski MTTR); brak zapasu zamienia krótką naprawę w długą przerwę. Dostępność części zamiennych jest jednym z największych czynników determinujących MTTR, a tym samym czynnik dostępności w OEE.
Zaloguj
Blog
