Najważniejsze wnioski
Krótka odpowiedź: Planowane i zaplanowane (zgodnie z harmonogramem) utrzymanie często wypowiadane jest jednym tchem, ale odpowiada na różne pytania. Planowanie dotyczy co i jak: definiuje zakres zadania, części, narzędzia, procedurę i robociznę, aby praca mogła być wykonana efektywnie i poprawnie.
Harmonogramowanie dotyczy kiedy: ustala datę, godzinę lub wyzwalacz oraz koordynuje zasoby, aby prace się faktycznie odbyły.
Praca może być dokładnie zaplanowana, lecz niezaprogramowana w czasie, albo wpisana do kalendarza bez prawdziwego planu, obie luki powodują problemy. Dla strategii, którą to wspiera, zobacz utrzymanie zapobiegawcze vs oparte na stanie.
Planowanie odpowiada na pytanie, jakie prace zostaną wykonane i jak to zrobić.
Właściwie zaplanowane zadanie określa zakres (dokładnie, co będzie wykonane), części i materiały potrzebne, wymagane narzędzia i sprzęt, procedurę i kroki bezpieczeństwa oraz robociznę i umiejętności niezbędne do wykonania pracy.
Efektem planowania jest zadanie gotowe do sprawnego wykonania w chwili rozpoczęcia, bez poszukiwania części w połowie pracy, bez odkrywania, że potrzebne jest pozwolenie lub dźwig dopiero po otwarciu maszyny.
To w planowaniu wygrywa się lub przegrywa efektywność i jakość utrzymania: dobrze zaplanowane zadanie wykonuje się szybciej, za pierwszym razem poprawnie, z dużo mniejszą ilością zmarnowanego czasu przy kluczu, ponieważ wszystkie wymagania wstępne zostały załatwione wcześniej.
Harmonogramowanie odpowiada na pytanie kiedy prace zostaną wykonane. Bierze zaplanowane zadania i przypisuje je do konkretnych dat, godzin lub wyzwalaczy, koordynując ludzi, dostępność sprzętu i okno produkcyjne, aby prace odbyły się przy minimalnych zakłóceniach.
Harmonogramowanie dotyczy czasu i koordynacji: dopasowania zadania do przerwy produkcyjnej, zapewnienia, że technik, część i maszyna będą dostępne w tym samym momencie, oraz sensownego ustalania kolejności konkurujących zadań.
Harmonogram jest tak dobry, jak planowanie, które się pod nim kryje, nie można wiarygodnie zaplanować w czasie zadania, którego czasu trwania, części i robocizny się nie zdefiniowało; z kolei planowanie bez harmonogramu to zadanie gotowe, które nigdy się nie zaczyna.
Rozróżnienie jest jasne, gdy oddzielisz pytania. Planowanie to co i jak; harmonogramowanie to kiedy.
Są to działania następujące po sobie i uzupełniające się: planujesz zadanie, aby znać jego zakres, części i czas trwania, a potem możesz je dokładnie umieścić w harmonogramie, bo wiesz, czego wymaga. Odwrotność lub pominięcie któregoś pokaże skutki.
Zadanie wpisane w harmonogram bez planowania natrafia na problemy podczas wykonania: brak części, błędne oszacowanie czasu, przepięcie okna produkcyjnego. Zadanie zaplanowane, ale nigdy umieszczone w harmonogramie, zalega w backlogu, gotowe, lecz bezużyteczne.
Połączenie tych działań odróżnia proaktywne organizacje utrzymania od reaktywnych, które skaczą od awarii do awarii.
Potrzebny jest remont skrzyni biegów.
Pierwsze jest planowanie: określ zakres (wymiana łożysk i uszczelnień, kontrola kół zębatych), wypisz dokładne części i ich czas realizacji, określ narzędzia i sprzęt do podnoszenia, spisz procedurę i kroki blokowania, oszacuj osiem roboczogodzin dla dwóch techników.
Teraz zadanie jest zaplanowane i gotowe do wykonania, ale jeszcze nie osadzone w czasie.
Następne jest harmonogramowanie: mając potwierdzone części na stanie i znany czas trwania, wpisz je w planowaną sześciogodzinną przerwę produkcyjną na wtorek, zarezerwuj dwóch techników i dźwig oraz powiadom produkcję.
Nadchodzi wtorek i praca przebiega płynnie, ponieważ nic nie było improwizowane. Pomiń planowanie, a wtorek stanie się chaosem; pomiń harmonogramowanie, a idealnie zaplanowane zadanie będzie czekać w kolejce w nieskończoność.
Powód, dla którego warto to rozróżnienie dobrze rozumieć, jest taki, że prace zaplanowane i umieszczone w harmonogramie są antidotum na gaszenie pożarów w utrzymaniu ruchu.
Utrzymanie reaktywne, naprawianie tylko wtedy, gdy coś się zepsuje, jest najdroższym sposobem działania: nieplanowane przestoje, pośpieszne naprawy, części kupowane z premią w trybie awaryjnym i szkody uboczne.
Przeniesienie prac do kwadrantu planowane-zaplanowane zamienia te awarie w kontrolowane, efektywne, terminowe zadania wykonywane w zaplanowanych oknach. Zasadą branżową jest, że praca zaplanowana kosztuje ułamek tego samego zadania wykonywanego reaktywnie.
Celem rozwijającej się funkcji utrzymania jest zwiększenie udziału prac, które są zarówno prawidłowo zaplanowane, jak i prawidłowo umieszczone w harmonogramie, zmniejszając udział pracy reaktywnej.
Planowane i zaplanowane utrzymanie bezpośrednio chroni czynnik dostępności w OEE.
Wpisanie prac w planowane przerwy produkcyjne utrzymuje je poza dobą pracy linii, gdy musi ona działać, a planowanie skraca każde zadanie i pozwala wykonać je poprawnie za pierwszym razem, jeszcze bardziej zmniejszając ślad utrzymania.
Głębsza korzyść to przekształcenie nieplanowanych przestojów, największej straty dostępności w większości zakładów, w planowane przerwy czasowo dobrane tak, by miały minimalny wpływ.
To warstwa wykonawcza pod każdą strategią prewencyjną lub opartą na stanie: strategia decyduje, jakie prace są potrzebne, planowanie i harmonogramowanie decydują, jak efektywnie i kiedy zostaną wykonane, a wynikowy wskaźnik dostępności OEE odzwierciedla, jak dobrze to zrobiono.
Fabrico wiąże wykonanie prac utrzymaniowych z ich rezultatem.
Śledząc prace zaplanowane i wykonane względem bieżącego OEE, pokazuje, czy prace zaplanowane i umieszczone w harmonogramie rzeczywiście wypierają nieplanowane przestoje i podnoszą dostępność, oraz które powtarzające się straty nadal trzeba wciągnąć do kwadrantu planowane-zaplanowane.
Zapisuje też rzeczywiste dane z zadań, które sprawiają, że następny plan i harmonogram będą dokładniejsze. Umów demo, aby połączyć planowanie utrzymania z osiąganą dostępnością.
Planowane utrzymanie określa co i jak: zakres zadania, części, narzędzia, procedury i robociznę. Zaplanowane (zharmonogramowane) utrzymanie przypisuje kiedy: datę, godzinę lub wyzwalacz. Planowanie przygotowuje zadanie; harmonogramowanie ustala jego czas. Potrzebne są obie czynności.
Tak. Zadanie może być w pełni zaplanowane, zakres, części i robocizna zdefiniowane, a mimo to leżeć w backlogu, ponieważ nie przypisano mu daty i zasobów. Planowanie przygotowuje; harmonogramowanie sprawia, że praca się wydarza.
Ponieważ nie da się dokładnie umieścić zadania w czasie bez znajomości jego czasu trwania, części i robocizny, które określa planowanie. Harmonogramowanie niezaplanowanego zadania prowadzi do blokad na produkcji, gdy okaże się, że brakuje części lub kroku.
Utrzymanie zapobiegawcze to strategia, serwisowanie w ustalonych odstępach, by zapobiegać awariom, natomiast planowanie i harmonogramowanie to funkcje wykonawcze, które definiują i wyznaczają czas dowolnych prac utrzymaniowych. Nawet zadanie prewencyjne wymaga zaplanowania i wpisania w harmonogram.
Chronią one czynnik dostępności, zamieniając nieplanowane przestoje w efektywne, dobrze zgrane prace wykonywane w przerwach produkcyjnych. Planowanie skraca zadania i pozwala wykonać je poprawnie za pierwszym razem; harmonogramowanie zapewnia, że nie kolidują z czasem pracy linii.
Zaloguj
Blog
