Kluczowe wnioski
Krótka odpowiedź: Zakup od jednego dostawcy i zakup od wielu dostawców to dwie strategie zaopatrzenia dla danego artykułu. Zakup od jednego dostawcy polega na kupowaniu go od jednego wybranego dostawcy; zakup od wielu dostawców rozdziela zamówienia między dwóch lub więcej dostawców.
Zakup od jednego dostawcy pogłębia relacje, może obniżyć koszty przez skoncentrowany wolumen i upraszcza zarządzanie, ale koncentruje ryzyko dostaw w ramach jednego dostawcy. Zakup od wielu dostawców rozprasza to ryzyko i utrzymuje konkurencję między dostawcami, ale osłabia efekty skali i zwiększa nakład pracy zarządczej.
Kompromis polega na efektywności i partnerstwie kontra odporności i konkurencji. Filozofia odporności, z którą się to pokrywa, opisana jest w just-in-time vs just-in-case.
Zakup od jednego dostawcy to strategia polegająca na kupowaniu danego artykułu od jednego wybranego dostawcy, celowo koncentrując zakup zamiast go rozdzielać.
(Różni się to od „sole sourcing”, gdzie istnieje tylko jeden dostawca; zakup od jednego dostawcy jest świadomym wyborem używania jednego dostawcy mimo istnienia innych możliwości.) Siła tej strategii wynika z tej koncentracji: głębsza, bardziej współpracująca relacja z dostawcą, siła negocjacyjna i często niższy koszt jednostkowy wynikające z przekazania całego wolumenu jednemu dostawcy, prostsze zarządzanie zaopatrzeniem (jedna relacja do prowadzenia na artykuł) oraz łatwiejsza koordynacja w zakresie jakości, projektowania i usprawnień.
Zakup od jednego dostawcy może umożliwić prawdziwe partnerstwo, wspólny rozwój, wspólne planowanie i zintegrowane systemy, które rozdzielenie wolumenu mogłoby podważyć.
Główną słabością jest koncentracja ryzyka: przy jedynym źródle dostaw problem u tego dostawcy, awaria, problem z jakością lub zakłócenie zagraża całemu zaopatrzeniu w dany artykuł, bez alternatywy.
Zakup od wielu dostawców to strategia polegająca na kupowaniu danego artykułu od dwóch lub więcej dostawców, celowo rozdzielając zamówienia.
Jej zalety to odwrotność słabości zakupu od jednego dostawcy: ryzyko dostaw jest zmniejszone, ponieważ jeśli jeden dostawca zawiedzie, inni mogą przejąć dostawy; utrzymuje konkurencję, bo dostawcy wiedzą, że można przesuwać zamówienia, co utrzymuje ceny i poziom obsługi; oraz zyskuje się elastyczność w przełączaniu wolumenów między źródłami.
Zakup od wielu dostawców to zasadniczo strategia odporności i konkurencji, kupuje ochronę przed zakłóceniami i utrzymuje dostawców w gotowości.
Jego słabości są odwrotnością mocnych stron zakupu od jednego dostawcy: rozdzielenie wolumenu rozmywa siłę negocjacyjną wobec każdego dostawcy (i może podnieść koszt jednostkowy), relacje są płytsze i mniej partnerskie, a zarządzanie kilkoma dostawcami na artykuł zwiększa nakład pracy i komplikuje jakość oraz koordynację.
Zakup od wielu dostawców wymienia efektywność i partnerstwo na odporność i presję konkurencyjną.
Główny kompromis to efektywność i partnerstwo kontra odporność i konkurencja. Zakup od jednego dostawcy optymalizuje efektywność: skoncentrowany wolumen, niższe koszty, głębsze partnerstwo, prostsze zarządzanie, kosztem skoncentrowanego ryzyka.
Zakup od wielu dostawców optymalizuje odporność: rozprasza ryzyko, utrzymuje konkurencję, daje elastyczność, kosztem rozmycia siły negocjacyjnej i większego nakładu zarządczego.
Żadna z tych strategii nie jest uniwersalnie słuszna; równowaga zależy od ważności i ryzyka artykułu, rynku dostaw oraz tego, jak bardzo zaszkodziłoby zakłócenie.
Krytyczny artykuł z poważnymi konsekwencjami zakłóceń i niestabilnym rynkiem dostaw przemawia za odpornością wynikającą z zakupu od wielu dostawców; strategiczny artykuł, gdzie ma znaczenie głębokie partnerstwo i korzyści skali przy niezawodnym rynku, przemawia za efektywnością zakupu od jednego dostawcy.
To ten sam podstawowy dylemat, co just-in-time kontra just-in-case, oszczędna efektywność kontra ochronna odporność, zastosowany do bazy dostawców zamiast do zapasów.
Producent podejmuje dwie decyzje zakupowe.
Dla złożonego, strategicznego komponentu, gdzie bliska współpraca nad projektem i jakością jest cenna, a wybrany dostawca jest niezawodny, stosuje zakup od jednego dostawcy: przekazanie pełnego wolumenu jednemu dostawcy przynosi głębokie partnerstwo, wspólny rozwój i lepszą cenę, a niezawodność dostawcy czyni akceptowalnym skoncentrowane ryzyko.
Dla krytycznego surowca, gdzie przerwa w dostawach zatrzymałaby produkcję, a rynek dostaw ma historię zawodności, stosuje zakup od wielu dostawców: rozdzielenie zamówień między dwóch dostawców oznacza, że awaria jednego nie zatrzyma linii, a konkurencja utrzymuje obu w ryzach pod względem ceny i obsługi; odporność jest warta rozmycia siły negocjacyjnej i dodatkowego zarządzania.
Ta sama firma, dwie strategie, każda dobrana do ryzyka artykułu i wartości partnerstwa kontra ochrony. Artykuł strategiczny i niezawodny otrzymał efektywność; krytyczny i ryzykowny otrzymał odporność.
Decyzja zapada dla każdego artykułu oddzielnie, ważąc kilka czynników.
Skłaniaj się ku zakupowi od jednego dostawcy, gdy artykuł korzysta na głębokim partnerstwie i współpracy, gdy skoncentrowany wolumen przynosi znaczące korzyści kosztowe lub serwisowe, gdy dostawca jest niezawodny i rynek stabilny, oraz gdy ewentualne zakłócenie byłoby możliwe do opanowania, tam efektywność i partnerstwo są warte skoncentrowanego ryzyka.
Skłaniaj się ku zakupowi od wielu dostawców, gdy artykuł jest krytyczny i zakłócenie miałoby poważne konsekwencje, gdy rynek dostaw jest ryzykowny lub niestabilny, gdy presja konkurencyjna na cenę i obsługę ma znaczenie, lub gdy po prostu nie możesz zaakceptować ryzyka pojedynczego dostawcy, tam odporność uzasadnia rozmycie siły negocjacyjnej i dodatkowy nakład.
Wiele organizacji stosuje podejście hybrydowe nawet w przypadku „zakupu od jednego dostawcy”: główny, pojedynczy dostawca plus wykwalifikowany zapasowy gotowy do aktywacji, co pozwala zachować większość korzyści partnerstwa i efektywności przy jednoczesnym posiadaniu ubezpieczenia przeciwko skoncentrowanemu ryzyku.
Sztuka polega na dopasowaniu strategii do strategicznej wartości i ryzyka dostaw każdego artykułu.
Strategia zaopatrzenia łączy się z czynnikiem dostępności w OEE poprzez niezawodność dostaw, ponieważ brak materiału zatrzymuje produkcję tak samo jak awaria maszyny.
Zakłócenie u jedynego dostawcy, które pozbawia linię krytycznego materiału, to przestój nieplanowany, największa strata dostępności, mimo że przyczyna leży w łańcuchu dostaw, a nie w sprzęcie.
Odporność wynikająca z zakupu od wielu dostawców chroni przed tym, utrzymując przepływ materiałów, dzięki czemu linia może działać.
To odpowiednik niezawodności sprzętu, który napędza dostępność: potrzebna jest zarówno niezawodna maszyna, jak i niezawodne dostawy, aby linia rzeczywiście działała.
Zakład pracujący z minimalnymi zapasami (just-in-time) jest szczególnie narażony, ponieważ brak bufora uniemożliwia przetrwanie awarii u jednego dostawcy, co sprawia, że decyzja o strategii zaopatrzenia bezpośrednio wpływa na dostępność produkcji.
Fabrico mierzy dostępność produkcji, którą między innymi chroni niezawodność dostaw. Choć nie zarządza dostawcami, jego dane o przestojach rejestrują momenty, gdy brak materiału zatrzymuje linię, czyniąc straty dostępności związane z dostawami widocznymi obok strat sprzętowych.
Widzząc, ile przestojów wynika z braku materiałów, masz dokładne dowody, które pokażą, czy ryzyko związane z pojedynczym dostawcą kosztuje cię produktywność i czy odporność wynikająca z zakupu od wielu dostawców opłaci się przez ochronę dostępności.
Zarezerwuj demo, aby zobaczyć, co naprawdę zatrzymuje twoje linie.
Zakup od jednego dostawcy polega na kupowaniu danego artykułu od jednego wybranego dostawcy; zakup od wielu dostawców rozdziela zamówienia między dwóch lub więcej. Zakup od jednego dostawcy pogłębia relację i może obniżyć koszty, ale koncentruje ryzyko; zakup od wielu dostawców zmniejsza ryzyko dostaw i utrzymuje konkurencję, ale osłabia siłę negocjacyjną i zwiększa nakład zarządczy.
Nie. „Sole sourcing” oznacza, że istnieje tylko jeden dostawca dla danego artykułu. Zakup od jednego dostawcy to świadomy wybór używania jednego dostawcy mimo istnienia innych opcji, aby zyskać partnerstwo, korzyści skali i prostsze zarządzanie, akceptując skoncentrowane ryzyko wynikające z tego wyboru.
Koncentracja ryzyka. Jeśli cały twój zapas danego artykułu pochodzi od jednego dostawcy, każdy problem u tego dostawcy, awaria, problem z jakością lub zakłócenie, zagraża całości dostaw bez zapasowego źródła. Awaria u jednego dostawcy może zatrzymać produkcję.
Stosuj zakup od wielu dostawców dla krytycznych artykułów, gdzie zakłócenie miałoby poważne skutki, gdy rynek dostaw jest ryzykowny lub niestabilny, albo gdy presja konkurencyjna na cenę i obsługę ma znaczenie. Rozdzielenie zamówień między dostawców kupuje odporność i utrzymuje konkurencję, kosztem rozmycia siły negocjacyjnej.
Brak materiału zatrzymuje produkcję tak jak awaria maszyny, więc zakłócenie u jedynego dostawcy przejawia się jako przestój nieplanowany, największa strata dostępności. Odporność wynikająca z zakupu od wielu dostawców chroni dostępność, utrzymując przepływ materiałów, co jest szczególnie ważne w zakładach pracujących z minimalnymi zapasami (just-in-time).
Zaloguj
Blog
