Tor FIFO i supermarket to dwa podstawowe połączenia typu pull, które łączą procesy w szczupłym strumieniu wartości; wybór między nimi sprowadza się do tego, czy proces następujący pobiera w tej samej kolejności, w jakiej proces poprzedzający produkuje. Oba mechanizmy ograniczają zapasy w toku i sygnalizują produkcję bez centralnego harmonogramu, ale rozwiązują różne problemy.
Tor FIFO wymusza przepływ „pierwsze weszło, pierwsze wyszło” między dwoma procesami, które dzielą jedną sekwencję. Supermarket utrzymuje kontrolowany bufor wyrobów gotowych, z którego proces następujący pobiera w dowolnej potrzebnej mu kolejności. Wybranie niewłaściwego rozwiązania powoduje albo głodzenie linii, albo zalanie magazynu zapasami, których nikt nie pobrał.
Tor FIFO to fizyczny lub logiczny kanał o stałej maksymalnej pojemności, który łączy dwa procesy bezpośrednio. Części wchodzą na jednym końcu w określonej kolejności i wychodzą z drugiego końca dokładnie w tej samej kolejności. Nic nie przeskakuje kolejki. Gdy tor zapełni się do swojej pojemności, proces poprzedzający przestaje produkować. To zatrzymanie jest sygnałem pull: wolne miejsce w torze pozwala wyprodukować następną jednostkę.
Tory FIFO zachowują sekwencję, co ma znaczenie, gdy operacje procesu następującego zależą od kolejności ustalonej wcześniej. Pomyśl o linii malarskiej zasilającej komórkę montażową, gdzie kolejność montażu jest zablokowana przez harmonogram malowania, albo o partiach poddanych obróbce cieplnej, które muszą być przetwarzane w kolejności, w jakiej stygnęły. Tor to bezpośrednie, jeden-do-jednego połączenie.
Jest to jedno z najprostszych wyrażeń prawdziwego systemu pull , ponieważ nie potrzebuje pętli kart ani logiki uzupełniania, wystarczy policzona pojemność.
Supermarket to zarządzany bufor zapasów między dwoma procesami. Proces poprzedzający uzupełnia półkę; proces następujący (klient) pobiera dowolny miks i ilość, jakiej potrzebuje, kiedy jej potrzebuje. Pobranie wywołuje sygnał, zwykle kartę lub pojemnik kanban, który informuje proces poprzedzający, aby wyprodukował dokładnie to, co zostało zabrane.
Cechą definiującą jest rozdzielenie (decoupling). Proces następujący nie jest już związany sekwencją procesu poprzedzającego. Może pobrać część A teraz, część C za godzinę i znów część A, w dowolnej kolejności dyktowanej przez rzeczywiste zapotrzebowanie. Supermarket jest właściwym narzędziem, gdy:
Użyj toru FIFO, gdy proces następujący pobiera w tej samej sekwencji, w jakiej proces poprzedzający produkuje. Użyj supermarketu, gdy tak nie jest. Ten pojedynczy test rozstrzyga większość przypadków. Jeśli możesz rzeczywiście połączyć dwa procesy przepływem ciągłym, zrób to najpierw i pomiń oba mechanizmy.
Gdy przepływ ciągły nie jest możliwy, zapytaj, czy jedna wspólna sekwencja może przetrwać od początku do końca segmentu. Jeśli tak, tor FIFO utrzyma ją prostą i tanią. Jeśli sekwencja musi się złamać z powodu współdzielonego zapotrzebowania, partiowania lub niedopasowania czasów, supermarket jest właściwym połączeniem.
Są to decyzje połączeń, które nanosisz na mapę strumienia wartości, a poprawne ich podjęcie sprawia, że mapa staje się działającym projektem, a nie tylko obrazkiem.
Załóżmy, że komórka obróbki CNC (proces poprzedzający) zasila stanowisko do usuwania zadziorów i kontroli (proces następujący). Oba pracują według tej samej sekwencji zadań, więc pasuje tor FIFO. Dobierasz rozmiar toru tak, aby pokryć największe realistyczne zakłócenie, nie powodując głodzenia procesu usuwania zadziorów ani nadmiernej produkcji przy obrabiarce.
Załóżmy, że usuwanie zadziorów ma takt 90 sekund na część. Twoje dane pokazują, że komórka obróbcza może być zatrzymana do 30 minut podczas nieplanowanej przerwy przed wznowieniem pracy. Aby zabezpieczyć usuwanie zadziorów przez ten czas, potrzebujesz wystarczającej liczby części w torze, aby je zasilać:
Tak więc tor mieści maksymalnie 22 części. Gdy osiągnie 22, komórka obróbcza przestaje produkować. Gdy usuwanie zadziorów pobierze jedną część, maszyna może wyprodukować kolejną. Jeśli twoje dane o przestojach pochodzą z wiarygodnych wskaźników MTBF i MTTR , ta liczba jest uzasadniona, a nie tylko domysłem.
Zauważ napięcie: większy tor daje większą ochronę, ale dodaje zapasów w toku i wydłuża czas realizacji, zależność, którą wyraźnie pokazuje Prawo Little'a . Dobieraj rozmiar do zakłóceń, które faktycznie widzisz w danych OEE , a nie do najgorszego przypadku, jaki możesz sobie wyobrazić.
Dobór rozmiaru supermarketu odbywa się według innej logiki, ponieważ bufor musi pochłaniać zarówno czas uzupełnienia, jak i zmienność popytu dla mieszanki części. Dla każdego numeru części obliczasz poziom docelowy obejmujący trzy składniki: średnie zapotrzebowanie podczas czasu uzupełnienia (zapasy cykliczne), bufor na wahania popytu oraz bufor na zawodność procesu poprzedzającego.
Część z dwu-godzinną pętlą uzupełnienia i stabilnym popytem potrzebuje małej półki; część z długą pętlą wymuszoną przez przezbrojenia i nieregularnym zapotrzebowaniem potrzebuje większej. Techniki z obliczania zapasów ochronnych i logika punktu ponownego zamówienia ( reorder point ) mają tu bezpośrednie zastosowanie.
Części o dużym wolumenie uzasadniają supermarket; rzadkie części często lepiej produkować na zamówienie, by uniknąć martwych zapasów, podział, który pomaga wyznaczyć analiza ABC .
Uczciwy dobór rozmiaru toru FIFO lub supermarketu zależy od wiarygodnych liczb o zachowaniu twojego sprzętu: jak często się zatrzymuje, jak długo trwa przywrócenie pracy i ile rzeczywistego wyjścia każdy proces dostarcza na zmianę. Fabrico to baza danych w czasie rzeczywistym dla tych decyzji.
Dostarcza monitoring OEE i produkcji w czasie rzeczywistym, dzięki czemu rozmiary torów i buforów opierają się na zmierzonej dostępności i przepustowości, a nie na założeniach, w tym widzenie maszyn za pomocą analizy obrazu tam, gdzie nie ma PLC.
Jako gotowy do użycia w terenie CMMS , Fabrico zarządza zleceniami pracy, zasobami, harmonogramami prewencyjnymi i częściami zamiennymi, więc zakłócenia, przed którymi się zabezpieczasz, stają się krótsze z czasem, a twoje bufory mogą się zmniejszać. Fabrico jest zbudowane w UE i z przechowywaniem danych w UE.
Poznaj przegląd monitoringu OEE lub przegląd rozwiązania CMMS , aby zobaczyć, jak dane łączą się z twoim projektem pull.
Tak, i większość rzeczywistych strumieni wartości korzysta z obu. Wybierasz typ połączenia osobno dla każdej pary sąsiednich procesów na podstawie tego, czy konkretne łącze dzieli sekwencję. Jeden strumień może płynąć ciągle w jednym segmencie, używać toru FIFO w następnym, a pobierać ze supermarketu tam, gdzie proces poprzedzający obsługuje kilku klientów.
Zwykła kolejka nie ma określonego limitu ani zasady zatrzymania, więc rośnie, dopóki coś jej nie zatrzyma, ukrywając nadprodukcję. Tor FIFO ma stałą maksymalną pojemność, a osiągnięcie tej pojemności jest twardym sygnałem do zatrzymania procesu poprzedzającego. To ograniczenie sprawia, że jest to połączenie pull, a nie stos zapasów.
Proces poprzedzający przestaje produkować. Pełny tor oznacza, że proces następujący nie może jeszcze pobrać następnej części, więc dalsza produkcja tworzyłaby tylko nadmiar. Zatrzymanie jest celowe i zdrowe: natychmiast uwidacznia brak równowagi lub problem procesu następującego zamiast zakopywać go pod zapasami w toku, właśnie taką widoczność ma zapewnić system pull.
Gotowy oprzeć swoje połączenia pull na rzeczywistych danych maszyn zamiast na szacunkach? Umów demo Fabrico, aby zobaczyć, jak dane OEE i CMMS w czasie rzeczywistym pomagają dobrać rozmiary torów FIFO i supermarketów, które faktycznie działają.
Zaloguj
Blog
