
Kluczowe wnioski: Harmonogramowanie produkcji i konserwacji odbywa się w oddzielnych systemach w większości zakładów produkcyjnych, a to rozdzielenie powoduje przewidywalny, kosztowny konflikt co tydzień. Konserwacja planowana na tej samej linii co zatwierdzone zlecenie produkcyjne skutkuje albo odroczonym terminem realizacji (ryzyko niezawodności), albo opóźnieniem dostawy (ryzyko klienta). Fabrico ogranicza ten konflikt, pokazując planistom status maszyn na żywo i każde okno konserwacji; moduł planowania, który połączy oba w jednym widoku, jest w planach rozwoju Fabrico.
Konflikt rozgrywa się w ten sam sposób na całym świecie, co tydzień. Wtorek, 6:00: Cotygodniowe PM dla Linii 5 są planowane przez konserwację w godzinach 7:00, 11:00. Planista produkcji ma priorytetowe zlecenie na Linii 5 w godzinach 6:00, 14:00. Żaden z zespołów nie znał planu drugiego zespołu, kiedy go składał. Rezultat: przesunięcie PM (zwiększające prawdopodobieństwo awarii) lub zmiana harmonogramu zlecenia (wpływ OTIF).
Obu sytuacji można uniknąć. Oba wynikają z tej samej przyczyny: harmonogramy produkcji i konserwacji są tworzone w oddzielnych systemach bez wspólnej widoczności.
W zakładach z co najmniej pięcioma liniami produkcyjnymi i aktywnymi programami zarządzania konserwacją (PM), konflikt ten występuje mniej więcej raz w tygodniu. Przy koszcie zakłócenia wynoszącym 5000, 15 000 dolarów za zdarzenie, konflikty w harmonogramie generują 250 000, 750 000 dolarów rocznie w postaci możliwych do uniknięcia kosztów operacyjnych, z tych samych zasobów, tych samych zespołów, przy braku koordynacji, jaką zapewniałyby wspólne dane.
Planowanie uwzględniające konserwację potrzebuje trzech warstw danych. Fabrico już dziś pokazuje planistom dwie pierwsze; samo planowanie produkcji w Fabrico jest w planach rozwoju:
Aktualna wydajność OEE dla poszczególnych linii: Które linie osiągają lub przekraczają docelową wydajność OEE, które charakteryzują się pogarszającą się wydajnością, wskazującą na problemy z niezawodnością, a które są w trakcie aktywnej konserwacji. Planista produkcji, który widzi spadek OEE linii nr 5 przez 3 dni, podejmuje inną decyzję w zakresie harmonogramu niż ten, który widzi tylko dostępną linię.
Planowane okna konserwacyjne: Każde zlecenie konserwacyjne PM i okno konserwacji naprawczej w systemie CMMS firmy Fabrico pojawiają się w kalendarzu konserwacji. Przed zaplanowaniem prac konserwacyjnych na linii 3, planista widzi, że konserwacja obejmuje 4-godzinną wymianę łożysk na linii 3 we wtorek po południu, bez telefonu.
Ograniczenia przepustowości wynikające z konserwacji: tę warstwę ma dodać moduł planowania z planów rozwoju Fabrico, zmniejszając dostępną przepustowość na liniach z planowaną konserwacją. Do tego czasu planista odczytuje 6-godzinną konserwację linii 5 w czwartek z kalendarza konserwacji i planuje wokół niej we własnym narzędziu.
Następnie planiści zmieniają kolejność zamówień wokół okien konserwacyjnych w narzędziu do planowania lub systemie ERP, z którego już korzystają, i sprawdzają w Fabrico, czy linia alternatywna pracuje dobrze i czy w nowym oknie zaplanowano na niej konserwację.
Odwrotny scenariusz jest równie ważny. Gdy zlecenie naprawcze wydłuża się z 2 do 5 godzin, aktualizacja od razu pojawia się w Fabrico, więc planiści ją widzą.
Planiści produkcji mogą wtedy sprawdzić, które z ich zleceń są zagrożone, i przeplanować je w trakcie naprawy, odzyskując 2 do 3 godzin czasu na ponowne planowanie, zamiast odkrywać konflikt, gdy linia nie jest dostępna zgodnie z harmonogramem.
Gdy konserwacja zapobiegawcza zakończy się przed terminem, Fabrico znowu pokazuje maszynę jako dostępną, umożliwiając działowi produkcji realizację późniejszego zamówienia i wykorzystanie nieoczekiwanych możliwości.
Trzy wskaźniki pozwalają określić ilościowo stopień usprawnienia koordynacji harmonogramów:
Cele, które warto sobie postawić, gdy planiści i utrzymanie ruchu korzystają z jednego widoku danych:
Konwencjonalnym rozwiązaniem konfliktów w harmonogramach produkcji i konserwacji jest lepsza koordynacja: częstsze wspólne spotkania, lepsze protokoły komunikacyjne, wspólne kalendarze. To pomaga, ale nie rozwiązuje problemu.
Głównym problemem nie jest brak komunikacji między ludźmi, ale podejmowanie decyzji na podstawie różnych danych w różnym czasie. Plan produkcji zatwierdzony w poniedziałek rano odzwierciedla stan konserwacji z tego samego dnia.
W środę po południu maszyna ma problem z niezawodnością, konserwacja przełożyła konserwację, a na linii 3 otwarte jest zlecenie naprawcze, które nie istniało w momencie zatwierdzania planu produkcji. Tablica planowania wyświetlająca dane z poniedziałku jest myląca, ale nikt nie miał czasu jej zaktualizować.
Dane konserwacyjne w Fabrico nie wymagają koordynacji aktualizacji, ponieważ są zawsze aktualne: każde zlecenie robocze otwarte, przeplanowane lub zakończone w systemie CMMS pojawia się w czasie rzeczywistym.
Każda zmiana wydajności OEE aktualizuje wyświetlacz stanu maszyny. Fabrico pokazuje aktualną sytuację operacyjną, a nie to, co było w momencie ostatniej aktualizacji współdzielonego kalendarza.
Na tym polega różnica między koordynacją (wymianą informacji między ludźmi za pośrednictwem kanałów komunikacji) a integracją (współdzieleniem danych między systemami za pośrednictwem wspólnej platformy). Koordynacja jest krucha, zawodzi, gdy ludzie są zajęci, zmieniają się priorytety lub gdy jeden zespół zmienia plany, nie zdając sobie sprawy z wpływu, jaki to wywiera na drugi. Integracja jest odporna, działa spójnie, ponieważ połączenie danych jest automatyczne.
Zintegrowana platforma OEE i CMMS firmy Fabrico to infrastruktura umożliwiająca harmonogramowanie produkcji z uwzględnieniem konserwacji bez konieczności koordynacji. Moduł planowania z planów rozwoju Fabrico ma powstać na tej samej platformie, a nie zostać dołączony do systemu monitorowania; już dziś dane dotyczące wydajności produkcji i zarządzania konserwacją są tymi samymi danymi, zarządzanymi w tym samym systemie i widocznymi dla obu zespołów jednocześnie.
Zobacz Fabrico na żywo. Zaplanuj demo.
Zaplanuj demo