Projekty migracji danych CMMS stale przekraczają szacunki czasowe i budżetowe, ponieważ ich prawdziwym zakresem nie jest transfer techniczny, a problem z jakością danych, który kryje się w istniejącym systemie. Większość organizacji utrzymania ruchu ma ewidencję zasobów z niespójnymi konwencjami nazewnictwa (pompa 1, P-001 i linia pomp chłodzących 3 odnoszą się do tego samego zasobu), harmonogramy konserwacji okresowej z arbitralnie ustalanymi i nigdy nieweryfikowanymi częstotliwościami, historię zleceń roboczych z opisami w formie tekstu swobodnego, których nie da się spójnie przeanalizować, oraz katalogi części zamiennych z duplikatami i przestarzałymi pozycjami. Migracja tych danych bez ich wcześniejszego oczyszczenia przenosi problem do nowego systemu, gdzie od pierwszego dnia negatywnie wpływa na adopcję i jakość danych. Realistyczny budżet migracji danych CMMS obejmuje trzy fazy: ekstrakcję danych i audyt (20–30% całkowitego czasu migracji), czyszczenie i standaryzację danych (50–60% całkowitego czasu migracji) oraz transfer techniczny i walidację (20–30% całkowitego czasu migracji). Większość nabywców systemów CMMS przewiduje budżet jedynie na transfer techniczny, dlatego migracja danych stale przekracza budżet.
Mali producenci (poniżej 50 pracowników, poniżej 500 aktywów): całkowity czas migracji od 4 do 8 tygodni z jednym dedykowanym zasobem na 50% czasu. Migracja rekordów aktywów od 1 do 2 tygodni, konfiguracja harmonogramu PM od 1 do 2 tygodni, import historii zleceń roboczych od 1 do 2 tygodni, katalog części zamiennych od 1 do 2 tygodni. Większość dostawców chmurowych systemów CMMS uwzględnia podstawowe wsparcie migracji w ramach wdrażania dla tego poziomu. Średniej wielkości producenci (od 50 do 500 pracowników, od 500 do 5000 aktywów): całkowity czas migracji od 8 do 16 tygodni z jednym dedykowanym kierownikiem projektu i od 2 do 3 ekspertami merytorycznymi, każdy po 20% czasu. Migracje wielu lokalizacji, złożone hierarchie aktywów, konfiguracja integracji ERP i migracja historycznych zleceń roboczych wydłużają każde o 2 do 4 tygodni. Duzi producenci (ponad 500 pracowników, wiele lokalizacji, ponad 5000 aktywów): całkowity czas migracji od 16 do 36 tygodni z dedykowanym zespołem ds. projektów migracyjnych. Złożona standaryzacja danych w różnych lokalizacjach, wymagania dotyczące wielu języków, integracja z korporacyjnym systemem ERP oraz walidacja zgodności z przepisami wydłużają harmonogram. Przed podpisaniem umowy poproś dostawcę CMMS o szczegółowe zestawienie prac, obejmujące każdy element migracji i kamień milowy harmonogramu — spory dotyczące zakresu migracji są najczęstszą przyczyną przekroczenia kosztów wdrożenia.
Przed przeniesieniem technicznym należy zweryfikować te warunki jakości danych. Rejestry zasobów: każdy aktywny zasób ma unikalny identyfikator, spójną hierarchię lokalizacji, klasyfikację krytyczności i klasyfikację typu zasobu. Harmonogramy konserwacji konserwacyjnej (PM): każdy PM ma udokumentowane uzasadnienie częstotliwości, przypisaną rolę odpowiedzialną i szacowany czas pracy. Historia zleceń roboczych: określ okres przechowywania i udokumentuj go, a następnie wyeksportuj i zarchiwizuj dane poza okresem przechowywania przed migracją. Części zamienne: każda część ma unikalny numer części, aktualną ilość magazynową, lokalizację pojemnika i punkt ponownego zamówienia. Po przeniesieniu technicznym należy zweryfikować te kontrole jakości migracji. Pobierz próbki 5% zasobów i zweryfikuj, czy wszystkie atrybuty zostały poprawnie przeniesione. Uruchom wszystkie zaplanowane konserwacje konserwacyjne (PM) przez pierwsze 30 dni w nowym systemie i potwierdź automatyczne generowanie prac. Przetwórz jeden pełny cykl zamówienia zakupu od początku do końca, aby zweryfikować integrację zaopatrzenia. Potwierdź, że wszystkie prawa dostępu użytkowników są zgodne z zamierzoną macierzą uprawnień. Uruchom trzy najczęściej używane raporty zarządcze i zweryfikuj je na podstawie znanych danych historycznych. Lista kontrolna weryfikacji migracji podpisana przez kierownika ds. konserwacji i kierownika ds. IT pozwala na współodpowiedzialność za jakość migracji i zapobiega sporom po uruchomieniu, dotyczącym tego, który system ma prawidłowe dane.